My BesT FriEnD

มิตรภาพระหว่างความเป็นเพื่อนแท้

ที่มันยาวนาน บริสุทธิ์และปราศจากสิ่งเจือปน

มันช่างเป็นความสุขที่ไม่ต้องการสิ่งใดๆตอบแทน

จากผู้ให้ซะจริงๆ

แม่จ๋าอยากเล่าให้ออมสินฟังและอยากให้ออมสินเป็นเหมือนแม่จ๋ากะปู่ปู๋

อยากให้มีเพื่อนแท้ที่คอยให้กำลังใจในยามทุกข์ยาก

อยากให้มีเพื่อนแท้ที่คอยยินดีเมื่อยามที่เรามีความสุขอย่างไม่มีข้อกังขา

อยากให้มีเพื่อนแท้ที่คอยช่วยเหลือยามที่เราเดือดร้อน โดยไม่จำเป็นต้อง

เป็นเงินหรือทรัพย์สินใดๆ แค่การรับฟัง รับรู้ เท่านั้นก็พอ

*-*

*-*

วันนี้ที่แม่เขียนได(25 ต.ค 50)เป็นวันเกิดของน้าแนน

เพื่อนที่ถือว่าแม่รักและเป็นห่วงมากที่สุดก็ว่าได้

เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย

จะว่าไปก็ 11 ปีแล้ว

หากไม่รวมช่วงเว้นวรรคที่แม่กะน้าแนนสติแตกไปช่วงนึง

แต่แม่จ๋ากลับคิดว่ามันเป็นสิ่งดีที่ทำให้เราได้รู้ใจตัวเอง

ว่าเราห่วงใยกันแค่ไหน

ปีนี้ (50)เรากลับมาเป็นเพื่อนรักกันอย่างที่เคยเป็น

มันทำให้แม่จ๋ารู้สึกว่าชิวิตแม่สมบูรณ์ขึ้น

หลังจากที่อึดอัดมานานกับการที่ต้องแอบห่วงใครโดยไม่สามารถ

แสดงออกได้

วันเกิดน้าแนนปีนี้แม่จ๋ารู้สึกมีความสุขที่สามารถอวยพรได้เอง

โดยไม่ผ่านคนอื่นเหมือน 2-3 ปีที่ผ่านมา

น้าแนนส่งข้อความพร้อมกับเพลงผ่านมือถือมาให้แม่จ๋า

ข้อความบอกว่า

"นึกแล้วว่าต้องเป็นคนแรกที่อวยพรซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นทุกปี"

แม่จ๋าฟังเลยรู้สึกสงสารเพื่อนยังงัยบอกไม่ถูก

น้าแนนชอบคิดว่าเค้าเป็นคนที่โชคร้ายในเรื่องความรักเสมอ

ไม่เคยแฮปปี้แบบสมหวังทุกประการซะที

แต่แม่จ๋ากลับคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น

มันมาจากการตัดสินใจของน้าแนน

น้าแนนเป็นคนเลือกเอง

ที่จะใช้ชิวิตแบบนี้

แม่จ๋าอยากให้เพื่อนรักของแม่ มีความสุข(แบบจริงๆ)

มีครอบครัวซะที สร้างอนาคตที่ดี มีหน้าที่การงาน(ธุรกิจของตัวเอง)

ไม่ต้องร่ำรวย แต่ขอให้มีความสุข ก็พอ

บางครั้ง บางทีแม่จ๋าก็อดห่วงไม่ได้ ต้องด่าและเตือนอยู่บ่อย

(เหมือนตัวเองเป็นแม่มานเลย)

เรื่องการใช้เงิน เรื่องโทรศัพท์ฯลฯ

ตั้งแต่เริ่มเรียนจนแก่(ทุกวันนี้ก็ยังบ่นอยู่)

แม่แอบคิดว่าเมื่อทุกอย่างมันลงตัว

น้าแนนก็คงเลิกเป็นแบบนี้ไปเอง

(แต่ก็ไม่รู้เมื่อไหร่เหมือนกันเนอะ)

...

...

น้าแนนรักออมสินมาก...คงเป็นรักแบบที่ไม่มีเหตุผล

น้าแนนเขียนไดอารี่ให้แม่ตั้งแต่แม่มีออมสินในท้อง

แม่ไม่รู้หรอก...จนวันนึงที่เรามีปัญหากันมานถึงเอามาให้

ทุกวันนี้...น้าแนนก็ยังเขียนไดของแม่จ๋ากะออมสินอยู่

จะเก็บใว้ให้ออมอ่านตอนวันแต่งงาน

...ยังสงสัยว่าใครเป็นแม่ออมกันแน่ 555

เห็นน้าแนนบอกว่าเล่าเรื่องวีรกรรม

ที่ทำด้วยกันตอนสาวๆ

เคยขอมานอ่านแล้วแต่ไม่ยอมให้

...ไม่รู้จะความลับอะไรนักหนา

แม่จ๋ารออ่านพร้อมกันกับออมสินก็ได้เนอะ

...ไม่เห็นจะง้อเลย...เชอะ

---

---

---

ยังมีเรื่องเล่าระหว่างมิตรภาพของความเป็นเพื่อน

ที่แม่จะเล่าให้ออมสินฟังอีกเยอะเลย

เรื่องของปู่ปู๋กะลงุรุจ

ที่ซี้กันมาตั้งแต่สมัยมอต้น

อันนี้ยาวนานมาก...จนถึงมากที่สุด

แม่รู้สึกว่าความเป็นเพื่อนของคนคู่นี้มันมากกว่าคำว่าเพื่อนจริงๆ

ตอนนี้(ออมสินอายุ 3ขวบ 6 เดือน)

ออมสินติดลุงรุจเป็นตังเมเลย

เห็นเป็นดีใจแบบสุดๆ

แถมร้องให้งอแงเวลาลุงรุจกลับบ้านที่กรุงเทพ

มาเยี่ยมทีไรเป็นอย่างนี้ทุกที

ขนาดลุงรุจไม่ใช่คนรักเด็ก(แบบนางงามเค้าเป็นกัน 555)

ลุงรุจยังรักออมสินแบบหมดใจเลย

เพราะว่าออมสินเป็นเด็กขี้อ้อนมั้ง...ขนาดแม่จ๋ายังหลงเลย

รักแบบไม่มีหัวใจให้ใครอีกเลย...ให้ออมสินคนเดียว

แล้วหวังว่าออมสินจะรักแม่กะปู่ปู๋แบบนี้เหมือนกัน