วันนี้(5 ธ.ค 50)เป็นวันพ่อ

เรารวมพลอยู่ที่บ้านกัน...

แม่มีโปรแกรมว่าจะพาออมสินไปดูหนังซะหน่อย

แต่ต้องรอคิวจากปู่ปู๊

ที่มีนัดกะอาต้อง พี่แบงค์ไปตกปลากัน

แม่รู้สึกว่าปู่ปู๊จะอาการหนักกับการตกปลาเอามั๊กๆ

นี่ขนาดเมื่อคืนไปตกกันมาแล้วรอบนึงที่บางเสร่

ไปกันสามทหารเสือ

ตั้งแต่บ่าย...กลับมาเอาสี่ทุ่ม

ก็ยังไม่หนำใจ

ปู่ปู๊เตรียมข้อมูลจากเว็บตกปลา

ว่ามีที่ไหนเปิดใหม่ เด็ดๆ แล้วก็อยู่ใกล้บ้านบ้าง

เตรียมเหยื่อ เตรียมอุปกรณ์อยู่หลายวัน

รออาต้องกะพี่แบงค์ พร้อมเมื่อไหร่ ลุยได้ทันที...

มาเล่าให้ฟังอยู่หลายวันว่ามีที่ใหม่ เพิ่งเปิด

เป็นของหลวง เปิดให้ตกตลอดทั้งคืน

มีทหารคุมด้วย...มีไฟด้วยนะ

มีบ้านพักด้วย บลา..บลาๆๆๆ

อยากอวด...เพราะกลัวเมียบ่นน่ะซี๊ รู้ทันหร๊อก !!

นอกเรื่องมาซะเยอะ

เรื่องที่แม่จะเล่าให้ออมสินฟังก็คือว่า...

เมื่อวานแม่จ๋ากะปู่ปู๊ ไปที่โรงเรียนออม

เพราะที่โรงเรียนจัดกิจกกรรมวันพ่อ

ขอให้ผู้ปกครองไปร่วมกิจกรรม

ตอนเช้าใส่บาตรอาหารแห้งที่โรงเรียน

แม่จ๋าเลยปล่อยให้พระเอกของงานทั้งสองคน

ไปทำหน้าที่กันเอง

ส่วนวันนี้แม่จ๋าขอเป็นตากล้องมือสมัครเล่นละกันนะ

กิจกรรมที่โรงเรียนเตรียมไว้ในวันนี้

คิวค่อนข้างแน่นเอียด

เพราะจัดเตรียมไว้อย่างดี

หลังจากที่ออมสินกะปู่ปู๊ใส่บาตรเสร็จ

ก็นั่งฟังพระให้พรพร้อมทั้งกรวดน้ำ

แม่จ๋ารู้สึกสบายใจที่ได้ทำบุญ

วันพ่อปีนี้เป็นปีแรกที่ออมสินได้ทำกิจกรรมวันพ่อ

แต่วันพ่อทุกปี(ตั้งแต่ออมเกิด)

ออมสินก็แสดงความรักด้วยการกราบปู่ปู๊

แล้วส่งท้ายด้วยการอ้อนซื้อของเล่น

หลังจากที่เราไปฉลองวันพ่อกัน

แม่ก็ยังงงๆ ว่านี่มันวันพ่อ...หรือวันลูกกันแน่ ฮ่า ฮ่า

หลังจากทำบุญแล้ว

คุณครูได้จับพ่อ-ลูกแยกกันชั่วคราว

เอาลูกๆทั้งหลายไปซ่อนไว้

แล้วให้บรรดาพ่อ-แม่ทั้งหลายไปทำพิธีถวายพระพรที่ฝั่งประถม

พร้อมกับเด็กอนุบาล 2 จนถึงชั้นมัธยม

เสร็จสรรพก็พาคุณพ่อมารอที่หน้าโรงเรียนอนุบาล

เข้าแถวรวมกันแบ่งตามห้องที่ลูกๆเรียน

ระหว่างที่บรรดาคุณพ่อทั้งหลายยืนรออยู่ที่โรงเรียน

คุณครูก็ค่อยๆพาคุณลูกมาเตรียมนั่งประจำที่

ก็นั่นแหละลูกเอ๊ย!!

เหมือนจับปูใส่กระด้งยังงัย ยังงั้น

ชะเง้อ..ชะแง้ มองหาพ่อๆกันใหญ่

กว่าจะเข้าระบบได้ก็ใช้เวลาพอสมควร

ออมสินหาปู่ปู๊เจออะป่าวลูก...ดำๆหน่ะมีไม่กี่คนหร๊อก ฮ่า !!

คุณคุรก็อนุญาติให้คุณพ่อเข้ามาหาลูกของตัวเองได้

เพื่อทดสอบว่าจำลูกตัวเองได้อ่ะป่าว...แปลกๆแฮะ

" ใครจะจำลูกตัวเองไม่ได้ฟร่ะ "

แม่แอบคิดในใจ ฮ่า

แต่ต้องหาเอาเองนะ...หาเจอกันป่าวเนี่ย

ชุลมุนวุ่นวายเอาการทีเดียว..งานนี้

แต่ไม่ต้องกลัวว่าปู่ปู๊จะหาออมสินไม่เจอ

เพราะคุณลูกชายนั้น...ตะโกนเรียกซะลั่นโรงเรียนเชียว

" ปู่ปู๊ปปป...อาซิ๋นอยู่นี่คับบบ"

ทีนี้ก็เริ่มพิธีอย่างเป็นทางการ...ซะที

มีการเชิญพ่อดีเด่นออกมากล่าวสุนทรพจน์

แต่คุณพ่อที่ได้เป็นคุณพ่อดีเด่นปีนี้

กลับเป็นคุณปู่ซะแทน

เหตุเพราะคุณพ่อของน้องเค้าเสีย

คุณปู่เลยต้องทำหน้าที่คุณพ่อแทน...และทำได้ดีซะด้วย

แม่จ๋าฟังแล้วยังรู้สึกชื่นชม

แล้วคุณครูก็ให้พี่ๆชั้น อ.2 กะ อ. 3

เป็นตัวแทนอ่านกลอนให้คุณพ่อฟัง

เอาล๊ะ ๆ...น้ำตาเริ่มมา

จบคำกลอน

คุณลูกก็มอบดอกไม้ให้กับคุณพ่อ

แหม๊ะแรก...ผ่านไป

คุณพ่อก็ผูกด้ายมงคลให้กับลูกพร้อมให้พร

แหม๊ะสอง...เริ่มตามมาติดๆ

แม่จ๋าสวมวิญญาณตากล้อง

มือซ้ายถ่ายวีดีโอ...

มือขวาถ่ายรูป...

น้ำตาก็ยังไหลแหม๊ะๆๆ อยู่...อินอ่ะ

ปู่ปูยังแซวว่า...

" ไม่ใช่งานตัวเองซะหน่อย...ร้องทำไมเนี่ย"

ขโมยซีน...ซะงั้น

แหม!! ก็คนมันซึ้งอ่ะ...

รู้น่า...ตัวเองก็เกือบเหมือนกันใช่ม๊า...

แต่ไม่แสดงออก

"รักนะ...แต่ไม่แสดงออก"

อายลูกอ่ะดิ...รู้ทันหร๊อก

เมื่อเสร็จพิธีการ...

พ่อลูกก็กอดหอมกันตามอัธยาศัย...

ถ่ายรูปกันอย่างเมามันส์

แต่ละครัวก็แอคกันอย่างเต็มที่

ผีนายแบบ นางแบบ เข้าสิงห์กันทั่วหน้า

เวลาผ่านไปสักแป๊บ...

จากซึ้ง ๆๆ...

ลูกลิงก็เข้าสู่โหมดเดิม...

ความซน...มันไม่เลือกเวลา และสถานที่จริงๆ

แถมท้ายด้วยการอ้อนปู่ปู๊...ไปซื้อของเล่น

เหมือนเดิมเด๊ะ !!

แหม !! เกือบจะดีแล้วเชียว

มาตกม้าตายตอนจบ...ซะได้ ออมเอ๊ย !!

Posted on Thu 13 Dec 2007 22:48