สุดยอด...คุณป้า

คนที่เปรียบเสมือนแม่คนที่สองของปู่ปู๊

และคนที่เปรียบเสมือนแม่คนที่สองของออมสิน

" ป้าแดง "

ดูแลพวกเราทุกคน

โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

...

อันที่จริงแม่ไม่จำเป็นต้องเล่าเรื่องนี้ให้ออมสินฟังหรอก

เพราะออมรับรู้ได้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว

ตั้งแต่แรกเกิดจนถึงทุกวันนี้

ป้าแดงคอยดูแลออมและทุกคนในครอบครัวตลอดมา

ทำทุกสิ่งเพื่อแม่และน้องๆ

.....

จนมาถึงรุ่นหลาน

อย่างพี่แบงค์และออมสิน

.....

แถมมาถึงแม๋จ๋า

ซึ่งเป็นแค่สะใภ้

แต่ป้าแดงมักพูดเสมอว่า

" เราคือครอบครัวเดียวกัน "

ซึ้งจัง...

...   ...

ป้าแดงใกล้จะกลับมาจากญี่ปุ่นแล้ว

เสาร์ 22 ธ.ค 50

บ่ายสาม ห้านาที

ออมสิน แม่จ๋าและปู่ปู๊

เตรียมตัวไปรับกันอย่างเต็มที่

ดี๊ด๊า...น่าดู

โดยปกติอาต้องจะเป็นคนรับหน้าที่นี้(ทุกเที่ยว)

แต่คราวนี้พิเศษนิดนึง

ตรงที่ป้าแดงรีเควสมา

"ต้องเป็นออมสินไปรับเท่านั้น"

จะเป็นเพราะคิดถึงหลานชายบังเกิดเกล้า

หรือเพราะสัมภาระใบโต จำนวนหลายใบ ก็ไม่รุ๊

ที่เรียกใช้บริการแท๊กซี่ออมสิน

แต่เราก็ยินดีไปรับป้าแดงค๊าบบบ...

(ป้าแดงมีขู่ " ถ้าไม่มารับก็อดของฝาก ฮ่า")

ไม่ได้งกน๊า...

ป้าแดงกะลุงไมค์บ่นคิดถึงบ้านจนใจจะขาด

อยากลาพักร้อนมาใช้เงินแบบยาวๆ

สัก 2-3 เดือน

แต่ด้วยภาระหน้าที่อันใหญ่หลวง

จำต้องรับงานแบบนอนสต็อปต่อไป...

เฮ๊ย !!! เหนื่อยแทน

แต่เห็นค่าตอบแทนแล้ว...แม่จ๋าก็ตาโตแทนเหมือนกัน ว๊าว !!!

ทนทำไปเถ๊อะ...ลุงไมค์

มีภรรเมียเป็นนักช๊อปมือวางอันดับหนึ่ง...อย่างป้าแดง

...ก็ต้องขยันหาตังค์กันหน่อย ฮ่า ฮ่า

เรื่องช๊อปของป้าแดงเป็นที่ล่ำลือไปหลายคุ้งน้ำ

ใครรู้จักป้าแดงก็ต้องรู้กิตติศัพท์

แต่ก็ดี...ฮ่า

เพราะเราทุกคนก็ได้อนิสงค์ไปด้วย...สบายไปเย้ยยย

โดยเฉพาะเจ้าตัวแสบ...

แทบจะใส่ไม่ทัน

เมื่อก่อนแม่จ๋าแทบจะไม่ได้ซื้อของให้ออมเลย

เสื้อผ้าและของใช้

ป้าแดงเป็นผู้รับผิดชอบ

ส่วนเรื่องของเล่น

ต้องยกให้คุณย่าสุดรักของออม

ยัดเยียดให้หลานเล่นตั้งแต่ยังไม่คลอดเลยละมั้ง...

เว่อร์ไปป่าวเนี่ย...555

แม่จ๋าก็สบายแฮไปเลย....งานนี้

แค่ป้าแดงไปญี่ปุ่น 6 เดือนเองนะ

          แต่แม่จ๋าได้รับพัสดุจากที่โน่นทุกอาทิตย์

เหมือนป้าแดงส่งมาจากกรุงเทพ - พัทยา

ยังงัย...ยังงั้น

แถมยังโทรมาเม้าท์ว่ายืมส่งมาอีกหลายตัว

"เดี๋ยวขนกลับไปฝากทีเดียวเลยละกันเนอะ..."

น่ารักจริงๆป้าแดงเนี่ย...ฮิ๊วววว

นอกจากการเป็นนักช๊อปแล้ว

ป้าแดงยังเป็นนักเที่ยวมือโปรอีกหนึ่งตำแหน่ง

ไปมันซะเกือบทุกประเทศ

เจอสามีใจดีอย่างลุงไมค์...

เมียอยากไปไหน....เอาเลยที่รัก

แหม !!! น่าจะมีหลงเหลือมาแถวนี้อีกสักคนสองคนน๊า...

เกอิซาที่ไหนเนี่ย!!

 ถึงน้องๆจะโตและมีการงานทำกันหมดแล้ว

แต่ป้าแดงก็ยังทำหน้าที่พี่และแม่มาโดยตลอด

ความห่วงหาอาทรครอบครัว

ป้าแดงปฏิบัติไม่เคยขาดตกบกพร่อง

อย่างนี้ซิ.....

ทุกคนที่บ้านถึงให้ความยำเกรงป้าแดงมาก

จนบางครั้งอาจมากกว่าย่าซะด้วยซ้ำ

เพราะย่าจะเกรงใจลูกๆ

ไม่กล้าแม้แต่จะพูดให้ลูกซ้ำใจ... (สักนิดเดียว)

บางครั้ง

แม่มักจะคิดว่าเพราะงี้งัยล่ะ

ลูกๆถึงเป็นลูกแหง่...อ้อนย่าไม่ยอมโตซะที       

บางอารมณ์... แม่มักนั่งคิดเพลินๆว่า

ชีวิตแม่ช่างเกิดมาโชคดีจริงๆ

เจอแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต

มีครอบครัวของแม่จากยาย ลุงๆและป้า

ที่รักและห่วงใยกันตลอด

มีครอบครัวของเรา

ที่ออมสินและปุ่ปู๊เป็นดังดวงใจ

มีครอบครัวใหญ่

จากย่า ป้าแดง อาต้องและพี่แบงค์

ที่ไม่เคยคิดว่าแม่เป็นสะใภ้

เรา(ทุกบ้าน)คุยกันได้ทุกเรื่อง

แม่ว่าทั้งหมด ทั้งมวล

เพราะออมสินเป็นจุดศูนย์กลางของครอบครัว

จูนคลื่นใจทุกคนให้อยู่รวมกัน

คงเพราะป้าแดงกะลุงไมค์ไม่มีเบ่บี๋

ความรักที่มีอยู่จึงถาถมมาให้ออมสินคนเดียว

ถึงป้าแดงจะรักออมขนาดนั้น

แม่แอบสังเกตเห็น

ป้าแดงไม่เคยตามใจหลานเกินเลย(ความจำเป็น)

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ให้...ต้องมีเหตุผล

และแฝงด้วยการสอนอยู่ตลอด

บางมุมมองแม่ยังคิดไม่ออก...เท่ากับป้าแดงคิดเพื่อออมด้วยซ้ำ

ความเป็นคนหัวคิดแบบฝรั่ง...ของป้าแดง

ทำให้มันสามารถเปิดโลกทัศน์ของแม่ได้เยอะเลยทีเดียว

ลูกช่างโชคดี....

ที่เกิดมาในสิ่งแวดล้อมที่สมบูรณ์

โชคดีกว่าใครหลายๆคน...ที่เกิดมาด้อยกว่าเรา

แม่อยากให้ออมมองคนที่ด้อยกว่า...

เพื่อเราจะได้มีชีวิตที่ไม่ทะเยอทะยานจนกว่าไป...

อยู่อย่างพอเพียง...เพื่อชีวิตที่เพียงพอ

การมองคนที่เพียบพร้อมกว่าเรา

มักจะทำให้เราอยากมีอยากได้จนเกินตัว

แม่ไม่อยากให้ออมเป็นแบบนั้น

เป็นเด็กดี...เชื่อฟังปู่ปู๊ ..แม่จ๋า ...ตลอดไป

แค่นี้แม่จ๋าก็ชื่นใจแล้ว