GooDByE.......BoTtlE

12/3/51

อันที่จริงแม่ว่าอัพไดของออมสินตอนที่แม่จ๋าว่างจริงๆ

แต่คิดว่าอัพซะตอนนี้ก่อนดีกว่า ดีกว่าอะไรนะเหรอ

ดีกว่าแม่จ๋าจะลืมซะก่อนนะซิ อิอิ

เพราะว่าช่วงนี้งานที่บริษัทเริ่มจะยุ่งอีกแล้ว

ดีนะ ที่ช่วงนี้ยายมาเป็นแม่นมให้ที่พัทยา

ไม่งั้นมีหวังแม่ต้องพกออมสินไปทำงานด้วยแหงๆ

หรือไม่ก็ต้องแทคทีมกะปู๊เปลี่ยนเวรกันเลี้ยง

เพราะคาดว่าถ้าเอาไปออมฟิศด้วยคงไม่เป็นอันทำการทำงานแน่นอน

ความซนของออมอยู่ที่ TOP LEVAL เลยทีเดียว

ยิ่งช่วงหลังจากหายป่วยแม่จ๋ารู้สึกว่าความซนและการกินของออม

เพิ่มขึ้นกว่าตะก่อนเยอะเลย

+++++++++++++

+++++++++

+++++

ยายยังงงกะการกินเก่งของออมสินเลยอ่ะ อาจเป็นไปได้ว่าพอร่างกายฟื้น

ระบบในร่างกายทำงานเต็มที่ ต่อมความอยากกินของออมคงเดิมหน้าเต็มกำลังสูบ

พวกขนมยูโรเค็กนะวันนึงกินเป็นกล่อง กล่องนึงมีประมาณ 6 ชิ้น

เล่นกินครั้งนึง 2-3 ชิ้น จากเดิมที่ไม่ค่อยชอบกิน แต่เดี๋ยวนี้แม่ต้องตุนไว้

เพราะออมสินชอบร้องหาตอนค่ำตลอดเลย

มีครั้งนึงขนมหมดซะก่อน ร้องหาแล้วไม่มีให้กินทีนี้หล่ะบ้านแตกเลยอ่ะ

ยายบอกว่านิสัยแบบนี้เหมือนแม่มานเด๊ะๆเลย

เพราะยายเล่าให้ฟังว่า ตอนแม่จ๋าเด็กๆ เวลาในทีวีเค้าโฆษณาของกินอะไร

แม่จ๋าจะร้องกินแบบในทีวีทันที อาทิเช่น โฆษณามาม่า แม่ก็จะร้องให้ยายทำให้กิน

ถ้าไม่มีก็บ้านแตกเหมือนกัน ต้องออกไปซื้อมาถวายลูกบังเกิดเกล้าอย่างแม่

คิดดูละกัน สามสี่ทุ่มในต่างจังหวัดเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว

มันจะเงียบเชียบขนาดไหน

แม่ยังงัยลูกมานยังงั้นจริงๆ ยายบอกเลือดแม่มานแรงจริงๆเลยอ่ะ

นึกไปก็ขำดีเนอะ ทำไม่ดีกะตากะยายยังงัย

ผลกรรมกลับมาตามทันแบบติดจรวดมาแก้แค้นแม่จ๋าในชาตินี้จริงๆ ฮ่า ฮ่า

........

.....

...

นอกเรื่องมาซะเยอะเข้าประเด็นก่อนดีกว่า

เรื่องที่แม่จ๋าจะเล่าให้ออมฟังมันเป็นเรื่องที่เกือบจะคาดถึง

ต้องบอกว่า เกือบ จะคาดไม่ถึงเพราะมันเหนือความคาดหมาย

มันเป็นเรื่องที่แม่กะปู๊คิดไม่ตกมาตั้งนานว่าจะจัดการกะมานยังงัยดีหว๊า !!!

ต้องมันกลับง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

ก็เรื่อง " หย่านมขวด " ของออมสินนะซี๊

นับเป็นโชคดีของแม่เลยทีเดียว

เพราะเป็นเรื่องที่แม่จ๋าคิดนะว่าจะทำยังงัยดีน๊า....ออมสินถึงจะหยุดกินนมจากขวดซะที

ในที่สุดฝันก็เป็นจริง(เกือบให้ไตรภพแจกรถเข็นซะแล้ว 555)

กว่าจะสำเร็จแม่จ๋าก็ลุ้นซะแทบแย่

เริ่มจากการตกลงกันอย่างเป็นทางการ(กะออมสิน)

ว่าต่อไปนี้ออมสินจะต้องไม่กินนมมื้อดึกเพราะมันจะทำให้ฟันผุ

หนอนออกมาจากปาก มันจะปวดมากจนออมสินกินอะไรไม่ได้เลย

(แค่นี้กำแพงข้างหน้าก็หายไปแล้วสี่ซี่)

เหมือนว่าออมจะเข้าใจนะ แต่ก็ทำไม่ได้ในคืนแรกที่เราเริ่มตกลงกัน

ยังมีร้องขอนมอีกในมื้อดึก

ดูดแบบนี้หล่ะค๊ราบบบบ

เช้าวันรุ่งขึ้นแม่กะปู๊ต้องใช้ไม้เด็ด คือการเอาขวดนมไปทิ้ง

(อันที่จริงก็ไม่ได้ทิ้งหรอก เอาซ่อนไว้เก็บไปให้เด็กแถวบ้าน)

แต่แม่จ๋าบอกออมสินว่าทิ้งไปแล้ว ทีนี้ละไม่มีให้กินแล้วขวดนม ฮ่าฮ่า

หวั่นๆกันว่าคืนนี้เราจะได้หลับใหมน๊า.......อาจต้องลุกขึ้นมารบกับออมตอนดึกแน่ๆ

แต่ผิดคาด ออมร้องหานมเหมือนเดิมแต่แม่ให้ลุกมานั่งดื่มนมจากล่อง

ออมก็ลุกมานั่งดื่ม ดื่มแบบเมาขี้ตา ขำขำดี

เป็นยังงี้อยู่สองสามวัน

จนมาถึงช่วงออมป่วยเป็นลำใส้อักเสบ ทั้งอ๊วกทั้งอึ๊ กินอะไรก็ไม่ได้

แถมนมยิ่งห้ามกินเด็ดขาด !!!

เข้าทางแม่จ๋าเลยอ่ะ ไม่กินนมช่วงที่ป่วยเลย ดีแฮะ

จนกลับออกมาจาก รพ.ออมสินก็ยังไม่ยอมกินนม

เอาหล่ะ ทีนี้ ซวยเลยซิตรูลุกไม่ออมกินนม

ปู๊บอกว่าอาจเป็นเพราะยังไม่หายจากไข้ดีนัก เลยทำให้ไม่อยากกินอะไร

ต้องให้เวลาลูกสักพักเพื่อปรับตัว.............

หวังว่าคงเป็นยังงั้นนะ  กลัวว่าไม่ดื่มอีกเลยอ่ะดิ ฮือๆๆๆ

หยองๆๆๆๆๆๆๆ

พอร่างกายเริ่มปรับ เราก็เริ่มอัดอาหารอีกครั้ง

พยายามให้ลูกกินเยอะขึ้นและพยายามให้ดื่มนมจากกล่อง

ออมสินก็คงชินกับการดื่มนมจากกล่องหรือแก้วไปแล้ว

เพราะไม่เห็นถามหาขวดนมอีก

ยายหยิน มือวางอันดับหนึ่งในการเลี้ยงออมสิน เลี้ยงมาตั้งแต่เกิดเลยอ่ะ

เมื่อสามสี่วันก่อน ยายคงยังกลัวหลานชายดื่มนมไม่เต็มที่มั้ง

เห็นนัดแนะกับลูกเขย ลื้อหาขวดนมกันเป็นการใหญ่

สงสัยจะแอบเอามาให้หลานชายดูดแหงๆเลย

สุดท้ายก็กินจนได้ แต่ออมสินก็ดูไม่สนใจเท่าไหร่

ดูดจากขวดก็ไม่หมดเหลือทิ้งไปตั้งเยอะ

แม่จ๋าเลยสั่งห้ามเด็ดขาดว่า " อย่าแอบมาให้ดูดขวดอีกนะ !!!  ฮื่มมมมม

สถานการณ์ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว อย่าชี้โพรงให้กระรอก

เดี๋ยวกระรอกไม่ยอมเลิกละซวยเลยหล่ะทีนี้ "

แม่จ๋าโล่งอกไปเปราะนึงที่สามารถจัดการกับเรื่องที่กลัวมาตลอด

แต่กลับจัดการได้อย่างง่ายดาย ใช้เวลาไม่กี่วันก็สามารถปรับออมสินของแม่

ให้เป็นนิวออมสินคนใหม่.........

อันที่จริงแม่จ๋าอาจจะวิตกจริต คิดไปเกินเหตุ

แต่มันกลับไม่ยากอย่างที่คิด

สุดหล่อของแม่จ๋า

หวังว่าอนาคต ออมสินของแม่จ๋าคงจะว่านอนสอนง่าย

และเป็นเด็กดีของแม่จ๋ากะปู่ปู๊ตลอดไปนะลูกนะ

*-*-*-*-*-*---

*-*-*-*-*---