....ปิดเทอม....

21/3/51

ช่วงนี้ออมสินปิดเทอมแล้วปิดมาเกือบสองอาทิตย์

โชคดีที่แม่จ๋ามียายมาช่วยเป็นมือปืนรับจ้างเลี้ยงออมสินช่วงปิดเทอม

เพราะงั้นงานการคงไม่ได้ทำแน่นอน แม่จ๋าอยากเอาออมสินไปฝากเลี้ยงที่บ้านยาย

เหมือนที่อาจูนเอาไททั่นไปฝากบ้านยายที่สุโขทัย

แล้วก็เหมือนกาก้าที่น้ากิ๊กเอาไปฝากบ้านยายที่ชุมพร จังเลย

แต่คิดไปคิดมาออมสินก็คงอยู่ไม่ได้

ประเด็นแรก เพราะออมสินโตแล้วรู้เรื่องหมดทุกอย่างคงไม่ยอมแน่ๆ

ประเด็นที่สอง เพราะสิ่งแวดล้อมบ้านยายไม่ค่อยเอื้ออำนวยเท่าที่ควร

คือบ้านยายรักด๊อกเป็นชีวิตจิตใจ แล้วเจ้าด๊อกพวกนั้นก็รักยาย ป้าแอ๊ตแล้วก็แม่ใหญ่

เป็นชีวิตจิตใจเหมือนกัน ใครเข้าใกล้มันก็กัด เวลาเรากลับบ้านยายกันทีนึง

ก็ต้องมาระแวงว่าด๊อกมันจะมากัดน่องเราตอนไหน

ฉะนั้นเหตุนี้ถึงไม่เหมาะแก่การไปอยู่บ้านยายอย่างยิ่ง

ปู่ปู๊คงอาละวาดบ้านแตกถ้าด๊อกมากัดออมสิน

 แต่เอ๊ !!! ก็ดีเหมือนกันน๊า ถ้ายอมสละน่องให้มันกัดครั้งนึง

แลกกับการที่มันไม่ได้อยู่ที่บ้านนี้ก็ถือว่าคุ้ม ครั้งต่อไปก็ไม่ต้องระแวงมันมากัดอีก

เออดีแฮะ !! เอาไม๊ลูก ยอมเจ็บแค่ครั้งเดียวเอง

 เดี๋ยวแม่จ๋าซื้อโทมัสเชทใหญ่เป็นการทำขวัญ ฮ่าฮ่า

 (จะได้เลิกซนไปในตัว ยิ่งปืนนัดเดียวได้นกหลายตัวเล๊ย)

ใจร้ายไปป่าวฟร่ะ 555

+++++++++++++

ปิดเทอมครั้งที่แล้วแม่จ๋ารับปากออมสินว่าจะพาไปเที่ยวสวนสนุก

แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ไปเพราะว่างานมันยุ่งจริงๆ

ประกอบกับการที่เราเป็นเด็กต่างจังหวัดจะเข้าเมืองกรุงซะทีก็ต้องแพลนกันยาว

ไปแต่ละทีก็หลายวัน งานการไม่ได้ทำ

เลยขอแปะโป้งออมสินไปตอนปิดเทอมใหญ่ละกัน

คราวนี้พอถึงรอบนัดหมาย ลูกชายตัวแสบก็ทวงทุกวัน ทวง ท๊วง ทวงอยู่นั่นแหละ

คงเร็วๆนี้แหละนะเดี๋ยวแม่จ๋าจะพาไป ขอเวลาเมคมันนี่ก่อนนะลูก

แต่ใช่ว่าแม่จะไม้ใส้ระกำกะออมสินซะทีเดียว

ปิดเทอมเล็กแม่จ๋าก็ยังมีโอกาสพาออมไปเที่ยวฉลองปิดเทอมกะเค้าเหมือนกัน

แค่ทริปเล็กๆ ใกล้ๆบ้าน ที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว ศรีราชา บ้านเรานี่เอง

ออมสินกำลังให้อาหารหระต่ายอยู่คับ แต่แม่จ๋าถ่ายมาเห็นแต่ออมสินคนเดียวเองอ่ะ

เราไปกันทั้งบ้านเลย มีอาต้อง อาเล็ก พี่แบงค์ ขาดยายกะย่าที่ไม่ได้ไป

ออมเคยไปมาครั้งนึงแล้วตอนยังเป็นเบบี๋ ประมาณแปดเดือนมั้งถ้าแม่จำไม่ผิด

ตอนนั้นออมยังจำอะไรไม่ค่อยจะได้ เห็นสัตว์ต่างๆเลยไม่ค่อยตื่นเต้นเหมือนตอนนี้

แต่ก็สนุกนะ ตอนนี้เราไปกันสี่คน ปู่ปู๊ แม่จ๋า ออมสิน แล้วก็ยาย

แต่เหนื่อยหน่อยเพราะต้องอุ้มกันตลอด

*-*-*-*-*-*

ออมดูตื่นเต้นตลอดทริป เพราะเห็นสิ่งแปลกใหม่ด้วยตาของตัวเอง

ทุกครั้งเราจะเห็นแค่ในทีวี ออมยังจ้องดูเขม็ง

ยิ่งมาเจอของจริงตัวเป็นๆยิ่งตื่นเต้นสุดๆ ให้ปู่ปู๊แวะจอดทุกที่เลย

ลงเดินดูแบบตั้งใจมาก ไม่บ่นเหนื่อยหรือร้อนสักคำเดียว

แถมไม่มีงอแงให้แม่จ๋าอุ้ม อย่างหลังนี่แหละที่แม่ชอบ ฮ่า ฮ่า

++++++++++++

ค่าบัตรก็ไม่แพง ถึงบ้านเราจะไปกันหลายคนแต่ก็โอเคอยู่

แถมซื้ออาหารสำหรับให้สัตว์ก็ถูกแสนถูก ถ้าจำไม่ไม่ผิดถุงละ 50 บาทมั้ง

โชคดีที่บ้านเรายังแหล่งเที่ยวธรรมชาติแบบนี้

ออมจะได้รู้จักธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมมากขึ้น รู้จักด้วยประสบการณ์ของตัวเอง

มันดีกว่ารู้จักจากตำราและการสอนของแม่จ๋าซะอีก

นอกจากสวนสัตว์ปิดเขาเขียวแล้ว เรายังโชคดีได้ไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์เด็กอีกด้วย

ถือเป็นของแถมเพราะปู่ปู๊กะแม่จ๋าไปธุระเรื่องงานที่กรุงเทพ

เสร็จกิจเลยชะแว๊บพาออมสินไปเที่ยวสักหน่อย

เราไปกันวันหยุดคนเยอะมั๊กๆ ส่วนใหญ่เป็นพ่อแม่พาลูกๆมาเที่ยวกันทั้งนั้น

มีของตื่นตาตื่นใจให้ดูเยอะเลย ซึ่งบางอย่างเราไม่สามารถดูได้ทางทีวีหรือเคเบิ้ล

อย่าว่าแต่ออมเลยที่สนุกแม่จ๋ากะปู่ปูก็สนุกไปด้วย

เสียอย่างเดียวคนเยอะไปหน่อยนึงอ่ะ

เค้าจำลองโพรงนี้เป็นครรภ์แม่ ให้เด้กๆรู้ว่าตอนอยู่ท้องแม่นั้นเป็นยังงัย

สมใจอยากได้ขับรถไฟแย้วววววว

มีเครื่องขุดทรายแบบประมาณว่าเหมือนรถแบคโฮ (แมคโค )

มีหุ่นยนต์ให้บังคับด้วยคับ

เครื่องนี้แม่จ๋าเข้าใจว่ามันเป็นเครื่องเล่นบั๊บเบิลอะไรสักอย่าง

คือให้เราอยู่ข้างในแล้วยกเครื่องขึ้นลงมันก็จะเป็นลูกโป่งครอบตัวเรา

แม่ๆที่เคยไป คงเคยเห็นกันอยู่แล้วแหละ แต่แม่จ๋าลืมอ่านว่ามันเรียกว่าอะไร

เลยออกแนวงงๆ มัวแต่ถ่ายรูปอ่ะ

ออมสินก็ออกแนวกลัวๆ ไม่ค่อยกล้าเล่นเท่าไหร่ กว่าจะคะยั้นคะยอได้แทบแย่

++++++++++

ดูออมสินสนุกมากเลย อากาศก็ไม่ร้อนเท่าไหร่ (แต่ปู่ปู๊ยังเหงื่อไหลอยู่นะ)

กว่าจะกลับก็เกือบเย็น ตอนเราไปกันก็ใกล้จะเที่ยงอยู่แล้ว

ถ้าจะเล่นให้ครบทุกอย่างคงจะกลับค่ำแหงๆ

ทุกอย่างโอเคนะแต่เสียอย่างเดียวหาที่จอดรถยากไปหน่อย

อาจเป็นเพราะเราไปสายเลยไม่มีที่จอดรถในพิพิธภัณฑ์เด็ก

เลยต้องมาจอดในเจเจมอล แล้วต้องอุ้มออมสินจากเจเมอลไปพิพิธภัณฑ์เด็ก

แม่ก็เหงื่อตก น้ำหนักหายไปหลายโล กว่าจะสะสมมาได้ขนาดนี้นานนะลูก ฮ่า ฮ่า

ไมแม่จ๋าอ้วนจังฟร่ะ ฮือๆๆ

ยิ้มหวานเชียวนะรูปหล่อ

พอขึ้นรถได้ออมสินก็สลบทันที หลับแบบว่าถอดรองเท้ากันแทบไม่ทันเลยหล่ะ

กว่าจะฝ่าด่านรถติดไปถึงโรงแรมก็จะค่ำซะแล้ว

แม่จ๋าปล่อยให้ออมสินหลับสักพักกะว่าตื่นแล้วค่อยไปหาอะไรกินกัน

แต่คุณชายก็ดันหลับซะยาวเลย แม่จ๋าเลยไม่กล้าปลุกให้หลับไปยันเช้า

งานนี้เลยอดออกไปกินข้าวข้างนอกเลยอ่ะ

 เพราะเราแพลนกันไว้ว่าจะไปกินร้านอาหารแถว......แถวไหนหว๊าจำไม่ได้อ่ะ

เพราะว่าอาหารอร่อยแล้วที่สำคัญก็แอบเอาเด็กเข้าไปได้(เป็นแบบกึ่งผับเล็กๆ)

ปู่ปู๊อยากให้ออมสินได้ฟังดนตรีด้วย ออกแนวแรคเก้นะ

ถือว่ายังโชคดีที่ออมสินยังได้ไปเที่ยวเนอะ

แม่ไม่อยากให้หนูอยู่บ้านตลอดช่วงปิดเทอม

ออมสินเอาแต่ดูการ์ตูนกะเล่นรถไฟโทมัสตลอดเลย

ไม่ยอมอ่านหรือเขียนหนังสือเลย

แม่จ๋าก็ไม่อยากจะเข้มงวดกะลูกเท่าไหร่ถือว่าอยู่ช่วงพักสมอง

แต่กลัวจะพักซะจนสมองไม่อยากรับความรู้นะซี๊

อาจเป็นเพราะว่ายายอยู่ด้วยเลยมีคนให้ท้าย

ถ้ายายกลับเมื่อไหร่ละน่าดูแน่ ถ้าขืนยังเป็นเด็กดื้อยังงี้อยู่

แม่จ๋าจะปล่อยให้ปู่ปู๊จัดการซะเลย คราวนี้ตัวใครตัวมานเลยนะ

^^_ _^^