** BirtHDaY PartY **

26/4/51

ทิ้งไดจากหน้าที่แล้วนานพอสมควร วันนี้ฤกษ์งามยามดีแม่จ๋าเลยอัพให้ออมดีกว่า

ค้างเรื่องวันนี้เกิดออมสินมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว แถมยังมีtopicอีกเพียบที่รอจะเขียน

แต่เวลาว่างที่จะเขียนมันช่างน้อยนิดซะเหลือเกิน(ข้ออ้างอีกแหล๊ะ อิอิ)

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 12 เมษายน 2551 ประมาณ 14 วันที่แล้ว

เป็นวันที่แม่ตั้งตาอีกวันนึง อันที่จริงมันก็เป็นแค่วันๆนึงเท่านั้น

แต่ที่พิเศษคือตรงที่เป็นวันของคนสำคัญของแม่จ๋านั่นเอง

แม่จ๋าว่าออมสินก็คงตื่นเต้นเหมือนๆกับแม่ แต่วัตถุประสงค์มันต่างกัน

ต่างกันตรงอะไรนะเหรอ

แม่ว่าคงต่างกันที่ออมสินตั้งตารอที่จะเป่าเค๊กและรอของขวัญ

จากทุกคนรอบข้าง

แถมวันนี้เป็นวันดีที่ป้าแดงกะลุงไมค์บินกลับมาจากญี่ปุ่นซะด้วย

กลับมาพักร้อนคราวนี้โชคดีเจอช่วงปิดเทอมของหลานชาย

เลยทำให้มีเวลาขลุกอยู่ด้วย สมใจอยากหลานชายละงานนี้.........

เราเตรียมตัวไปรับป้าแดงกะลุงไมค์ที่สุวรรณภูมิตั้งแต่เข้า

แต่กว่าจะได้ฤกษ์เคลื่อนขบวนก็ออกเกือบบ่ายโมงครึ่ง

โชคดีที่ป้าแดงมาถึงเกือบสี่โมงเย็นเราเลยมีเวลาขับรถกินลมชมวิวไปเรื่อยๆ

ปู่ปู๊ขับไม่เร็วเท่าไหร่ 140 กำลังดี (บ้านเราถือว่าโอเค เพราะถ้าเร็วก็ปาไป 160)

ไปถึงก่อนเวลาเกือบชั่วโมง ไม่รู้จะทำอะไรเลยไปหาอะไรกินค่าเวลา

ทำไมวันนี้คนเยอะมากก็ไม่รู้ ดูพลุกพล่านชอบกล

ทำให้อากาศที่ร้อน ร้อนหนักไปกว่าเดิมอีกเท่าตัว

แต่ไม่อะไรเป็นอุปสรรคในการซนของออมได้

ออมสินดูตื่นเต้นไปพิเศษ ฮ่า ฮ่า !! ก็กำลังรอของขวัญจากป้าแดงอยู่นะซี๊

มารับรอบที่แล้วทำตัวเป็นไม่ดีเอามากๆ

เกาะแข้งเกาะขาทวงของฝากป้าแดงยิ๊กๆ

ป้าแดงบอกว่าอยู่ในกระเป๋า

 พ่อเล่นกอดกระเป๋าไม่ยอมวางดีนะที่ล็อคกุญแจไว้ไม่งั้นเปิดก่อนถึงบ้านแน่ๆ

ป้าแดงบอกว่าเป็นความผิดป้าแดงเองเพราะคราวก่อน ถือเครื่องบินลำน้อย

ของที่ระลึกที่ขายที่แอร์พอทจากญี่ปุ่นมาให้ตอนเจอหน้ากัน

ออมสินเลยคิดว่ารอบใหม่นี้ก็ต้องได้อีก แต่พอไม่มีเลยทำให้ผิดหวัง

ทวงอยู่นั่นแหละ ป้าเอากลับไปเล่าให้ลุงไมค์ลุงขำใหญ่

บอกว่ายูน่าจะรู้นะ ไม่น่าพลาดให้หลานเสียใจเลย ตามใจกันยังงี้งัยหล่ะ

เลยเสียคน เจอย่าประเคนให้มาตั้งแต่เด็ก

มาเจอป้ากะลุงอีก ไม่เอาแต่ใจให้มันรู้ไป

ระหว่างรอก็บ่นแล้วบ่นอีกว่าเมื่อไหร่จะมาๆ

แม่จ๋าต้องกำชับว่าห้ามทวงของฝากเหมือนคราวที่แล้วเป็นอันขาด

เพราะมันแสดงถึงความไม่มีมารยาท

คุณชายออมก็รับปาก แต่ถึงเวลาเข้าจริงๆจะเป็นงัยหนอ !!!

เวลาที่รอคอยมาถึงแล้ว !!! ป้าแดง ลุงไมค์มาถึงซะที เย้ๆๆ

ออมสินสวัสดีป้าแดงกะลุงไมค์ แล้วก็เก็บอาการนิ่งๆ

(ดีมากลูกไม่เสียแรงที่เตรี๊ยมกันไว้)

ระหว่างนั้นแม่จ๋าก็ได้ยินเสียงโทรสับดังมาตู๊ดๆ

ครัวบ้านอาจูนนั่นเอง....ส่งข้อความมาอวยพรออมสินเป็นรายแรกๆเลย

ตัดหน้าไปก่อนโดยป้าแอ๊ต โทรมาหาหลานชายแต่เช้าเชียว

ขอบคุณทั้งป้าแอ๊ตและอาจูนนะค่ะ จุ๊บ จุ๊บ

ฮาร์วี่ กะ N 700  คับผม

เรามัวสาระวนกลับการยกกระเป๋าขึ้นรถ

ป้าแดงแอบทำเซอร์ไพส์ซ่อนของขวัญไว้ในกระเป๋าสะพาน

หันกลับมาอีกทีบอก"แฮปปี้เบิร์ดเดย์ลูกรัก "

 พร้อมกับยื่นรถไฟ N 700

โมเดลรถไฟชินคันเชนรุ่นใหม่ล่าสุด เพิ่งออกมาหมาดๆ

ป้าแดงแวะซื้อที่แอร์พอร์ทที่ญี่ปุ่นอีกตามเคย

มารู้ทีหลังป้าแดงบอกว่า ตอนแรกจะเก็บไว้ในกระเป๋าเดินทาง

แต่ลุงไมค์ดักคอว่าเดี๋ยวก็เป็นคราวแล้วอีกหรอก ถือไว้กะตัวดีกว่า

ไม่มีอะไรติดมือให้ก่อนเดี๋ยวมีงอนแน่ๆ ฮ่า ฮ่า รู้ใจกันจังลุงหลานคู่นี้

คราวนี้ออมสินยิ้มไม่ยอมหุบเลย ดีใจแบบสุดๆ

คงคิดว่าได้ของขวัญแค่นี้ก็ดีใจแล้ว ฮิ๊วววว

เราขับมาถึงบ้านที่มีทุกคนรออยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ย่า อาต้อง พี่แบงค์

ขาดแต่ยาย ที่ติดธุระต้องกลับสุโขทัย(ทีแรกจะกลับพร้อมกันช่วงสงกรานต์)

งานนี้เลยอดฉลองวันเกิดหลานชายเลยอ่ะ

โดยปกติเราจะออกไปกินข้าวนอกบ้านกัน

 แต่วันนี้ป้าแดงรีเควสมาว่ากินที่บ้านละกันเนอะ

 เพราะเหนื่อยจากการเดินทาง

โดยโฟนอินมาให้ย่าทำขนมจีนแกงไก่รอไว้แล้ว

ส่วนของลุงไมค์เป็นกระเพราไก่กะไข่เจียวหมูสับ

เราเลยอิ่มแปร้กันพุงกางที่บ้านแทน แต่ก็อร่อยสุดๆฝีมือย่าไม่มีตกเลยวุ๊ย !!

ป้าแดงกะลุงไมค์ผูกข้อมือแล้วก็ให้พร

อิ่มกันแล้วเราเลยมีพิธีกรรมทางความเชื่อกันนิดหน่อย

เรื่องของเรื่อง คือออมสินป่วยบ่อย

คนโบราณเค้ามีวิธีแก้เคล็ดโดยให้ขายให้กับคนอื่นที่สุขถาพแข็งแรง

 เลี้ยงง่าย อะไรเทือกนี้ ย่ายายบอกว่าให้ขายให้กับลุงไมค์ ป้าแดงดีกว่า

เพียงแค่ให้ป้าแดง ลุงไมค์ผูกข้อมือด้วยด้านสายสินญ์

แล้วก็ให้เงินแม่จ๋ามาถือว่าเราขายออมให้แล้ว

เท่าไหร่ก็ได้ 5 บาท 10 บาท แล้วศรัทธา 

หรือสักหมื่นสองหมื่นแม่จ๋าก็ไม่ว่าอะไร อิอิ

แล้วพูดลอยๆว่าขายออมให้ป้าแดงแล้วนะ

 เป็นลูกป้าแดงกะลุงไมค์แล้วจะไม่เจ็บป่วย

แค่นั้นเป็นอันเสร็จพิธี

อันที่จริงไอเดียนี้มาจากน้าแนน มันบอกแม่มาอีกทีแล้วให้แม่ลองทำดู

เพราะน้าแนนมันรู้ว่าแม่ไม่ค่อยอะไรกับเรื่องพวกนี้เท่าไหร่

แต่ลองดูก็ไม่เสียหาย

ดีกว่ามาเสียตังค์ไปเที่ยวโรงบาลเนอะ เอ๊า!! ลองก็ลองว่ะแนน

ทางเหนือบ้านเราถือว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องธรรมดาที่ทำเพื่อแก้เคล็ด

แต่เรามาทำกันซะปาเข้าไปสี่ขวบ โดยทั่วไปเค้าทำกันตั้งแต่เด็กๆ

เพื่อให้เลี้ยงง่าย ไม่งอแง ไม่เจ็บป่วย

แต่ออมเลี้ยงง่ายตอนเด็ก(ง่ายมั๊กๆ ยายบอกมา) แต่มาเลี้ยงยากตอนโตซะงั้น

เสร็จพิธีการมาสู่พิธีกินกันบ้าง ฮ่า ฮ่า เวลาที่รอคอยมาถึงแว้ววว !!!

แม่กะป้าแดงก็แอบไปเตรียมเค๊ก แต่เจ้าตัวดันเดินเข้ามาในครัวซะนี่

เลยให้ปุ่ปู๊หลอกล่อไปรถไฟก่อน....ไอ้เด็กคนนี้จะเซอร์ไพส์ซะหน่อย

เสียฤกษ์เลยตรู ลุงไมค์เลยตามมาช่วยป้าแดงแทนแม่จ๋า

ป้าแดงที่แสนน่ารัก แอบซื้อเทียนเลข4 กับเทียนแฮปปี้เบิร์ดเดย์มาจากญี่ปุ่น

เค๊กวันนี้เอาใจออมสินสุดฤทธิ์ แม่จ๋าแอบไปสั่งมาล่วงหน้าเป็นอาทิตย์

ไปดูที่ S&P เพราะอยากหาเค๊กเป็นรูปรถไฟ เย้ ๆๆ แล้วก็เจอจริงๆซะด้วย

ตั้งแต่จัดมาทุกปี ปีนี้เค๊กสวยที่สุด เอาใจกันสุดๆปล่อยเค้าวันนึงละกันเนอะ...

ได้เวลาเป่าเทียนทุกคนมาห้อมล้อมออมสิน ป้าแดงปิดไฟแล้วถือเค๊กออกมา

พอเห็นเค๊กเจ้าตัวดีใจใหญ่ ถูกใจมากๆงานนี้

เป่าเค๊กเสร็จ ตัดเค๊กกินกัน เจ้าแสบรีบหยิบรถไฟมากินทันที

แล้วก็ทำหน้าเหย๋เก เพราะมันไม่อร่อยเอาซะเลย หวานโคตรๆแม่ลองชิมดู

แต่ไม่เป็นไรเอาสวยไว้ก่อน แต่ส่วนอื่นๆก็โอเคไม่เสียชื่อ S&P

ได้เวลาที่ออมสินรอคอย แม่จ๋าบอกปู๊ให้แอบไปเอาของขวัญมาให้ลูกชาย

ปู๊เดินกลับไปที่รถ พร้อมกล่องใบใหญ่หนึ่งใบ

ออมสินตื่นเต้นใหญ่รีบแกะทันที แกะไม่ออกซะทีป้าแดงเลยมาช่วย

เปิดมาเป็นชุดรางโทมัส ออมสินเฮลั่นบ้าน รีบแกะมาประกอบให้เลย

เสียดายงานนี้มีแต่ราง เอ !! แล้วจะเอาอะไรวิ่งหว้า

เพราะลืมหยิบมาจากบ้านเรา..........ไม่เป็นไรดูรางไปก่อนละกันเนอะลูกเนอะ

ยังไม่ทันจะได้ประกอบราง ป้าแดงส่งห่อของขวัญให้อีกหนึ่งห่อ

เอ๊า !! ไหนว่าไม่มีแล้วงัย แค่ชินคันเชนไม่ใช่เหรอ.....ออมงง !!

มีเหร๊อ ป้าแดงจะเตรียมมาให้แค่นี้ ออมรีบแกะ แกะแล้วก็แกะ

เปิดมาเป็นแก้วน้ำกะกระติก แอบเซอร์ไพส์

 เพราะก่อนหน้านี้แม่จ๋าเล่าให้ฟังว่าออมเลิกกินนมจากขวด

กำลังเห่อดื่มนมจากแก้วโทมัส ที่ป้าแดงซื้อให้ตอนคริสต์มาส

เลยแอบไปซื้อมาก่อนจะกลับไม่กี่วันนี่เอง

ออมสินก็มัวเพลิดเพลินกะแก้วน้ำ ป้าแดงแอบๆยื่นอะไรให้ลุงไมค์สักอย่าง

ไม่มีใครทันสังเกต แล้วลุงไมค์ก็ยื่นให้ออมสิน

เปิดมาเป็นกุงเกงในโทมัส น่ารักสุดๆเลย

แถมด้วยเสื้อกล้าม+กุงเกงใน tom&jerry

แม่ชอบสุดๆ น่ารักมากเลย ป้าแดงบอกว่าเพิ่งซื้อมาใหม่ก่อนกลับไม่กี่วัน

เพราะว่าเคยซื้อส่งมาให้หลายรอบแล้วทางไปรษณีย์ แต่มันหายซะก่อน

พูดถึงเรื่องของหายแล้วยังฉุนไม่เลิก เพราะว่าป้าแดงส่งมาให้

 หายหลายรอบมาก ส่งมาแบบไม่ลงทะเบียน

เพราะก่อนหน้านี้ส่งมาแล้วไม่หาย

เพิ่งจะมาหายเอาช่วงหลังๆนี่เอง ราวๆ 3-4 รอบได้มั้งที่หาย

แต่ป้าเราก็ไม่เข็ดส่งมาอยู่นั่น แม่หล่ะเสียดายของข้างใน หลายตังค์เหมือนกัน

ส่งลงทะเบียนซะยังดีกว่า ป้าแดงคงอยู่เมืองนอกซะนาน

เลยไม่รู้ว่าระบบราชการไทยหน่ะห่วยขนาดไหน แต่ไปรษณีย์ไม่ใช่ของราชการนี่หว่า...

พูดแล้วเริ่มจะมีน้ำโห เปลี่ยนเรื่องดีกั่ว.........

เสื้อกล้ามลองกันแบบไม่ต้องซัก

มีการ์ดให้ด้วยแต่ออมสินยังอ่านไม่ออกเท่าไหร่เลยอ่ะ

เราสองแม่ลูกยังคงชื่นชมกับกุงเกงใน+เสื้อกล้ามไม่เลิก

(แม่มานซะส่วนใหญ่ ลูกหน่ะไม่เท่าไหร่)

ทิ้งช่วงสักแป๊บ ลุงไมค์ก็ยื่นกล่องให้หนึ่งกล่อง อะไรหว้า !!

ออมสินหงายหน้าขึ้นมาดู เป็นหัวรถไฟ !!!

" wow !!!  รถฟายยยย ฮาร์วี่.......... "

เป็นหัวรถไฟฮาร์วี่กับขบวนของมัน ออมสินร้องกรี๊ดดดๆๆ(ตุ๊ดป่าวเนี่ย !!)

ถูกใจเอามั๊กๆ เพราะเคยบ่นให้ป้าแดงฟังว่าอยากได้เวลาป้าแดงโทรมา

ไอ้เจ้าแก้วกะกระติกน้ำ แล้วก็รางของแม่เลยตกกระป๋องเป็นหมาหัวเน่าทันที

ทุกคนเฮกันใหญ่ โดยเฉพาะป้าแดง

ประมาณว่าตรูชนะเว๊ย ของตรูโดนใจกว่าของใคร เย้ๆๆๆ

แต่ก็โดนจริงๆแหละ เพราะไม่มองของขวัญอย่างอื่นอีกเลย

เริ่มตั้งหน้าตั้งตาต่อรางเพื่อให้เจ้าฮาร์วิ่วิ่ง

ลุงไมค์จัดการประกอบรางให้หลานชายสุดที่รัก แป๊บเดียวเสร็จแหล๊ะ

สมกับเป็นเอ็นจิเนียเจงๆ............

ถึงจะคุยกันคนละภาษา แต่ออมสินก็รู้ว่าลุงไมค์รักออมจริงๆ

ยิ่งไม่มีลูกด้วยแล้ว ออมสินเลยกลายเป็นลูกลุงไมค์กะป้าแดงไปโดยปริยาย

อ้อ !! ลืมบอกไปว่าป้าแดงมีเจ้าแฮร์โรว์

เครื่องบินเพื่อนโทมัสมาให้อีกหนึ่งลำแต่ก็ไม่โดนใจเท่ากับเจ้าฮาร์วี่

งานนี้ป้าแดงกะลุงไมค์ชนะเลิศ !! วี๊ดวิ๊วววว

เล่นกันอยู่จนดึก เราเลยต้องขอตัวกลับบ้านเพื่อป้าแดงกะลุงไมค์จะได้พัก

กว่าจะหอบหิ้วเอาออมกลับมานอนได้ แทบตาย !!

เพราะว่าไม่ยอมจะอยู่เล่นท่าเดียว

มาถึงบ้านก็เอาขึ้นมาเล่นบนห้องต่ออีก แม่เลยปล่อยเลยตามเลย....

แม่กลับเข้าห้องอีกที ออมสินหลับไปแล้ว ในมือยังกำเจ้าฮาร์วี่ไว้อยู่เลย

สงสัยจะเป็นเอามากงานนี้

แต่ก็ช่างเหอะดีกว่า ปล่อยให้ถือไว้งั้นแหละ ดีกว่าเอาออกเลยลุกขึ้นมาโวยวาย

เคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อยแม่กะปู๊ก็รีบเข้านอน เพราะพรุ่งนี้เราจะกลับสุโขทัยกัน

ดีใจจัง แม่คิดถึงทุกคนที่โน่น

2 ขวบคับผม

3 ขวบคับบบบ (ตอนครบ 1 ขวบแม่จ๋าลืมถ่ายเก็บไว้ซะนี่ วัยรุ่นเซ็งงง)

มีความสุขจริงๆที่จะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาพี่น้องทุกคน

แล้วทุกคนก็คงคิดถึงออม โดยเฉพาะป้าแอ๊ดกะแม่ใหญ่

ใกล้วันจะกลับโทรมาวันละหลายรอบ

 แหม !! คิดแล้วก็ตื่นเต้น จะนอนหลับใหมเนี่ยคืนนี้

ว่าแล้วก็เข้านอนดีกว่า

" สุขสันต์วันเกิด ลูกชายตัวน้อย "

ขอบคุณทุกคนสำหรับคำอวยพรนะค่ะ

ขอบคุณน้าแนนคับผม

ขอบคุณอาท๊อป น้องเจนี่คร๊าบบบ

ขอบคุณอาจูน อาท๊อป น้องไททั่น (อีกครั้ง)นะจ้ะ

ขอบคุณน้ากิ๊ก น้องกาก้าจ้า

ขอบคุณม๊าเก่งของjuice+joeจ้า

ขอบคุณแม่แหม่มน้องเอมี่ค่ะ