++ Thomas&friends ++

30/7/51

ทิ้งช่วงอัพไดไปซะนานเพราะว่าแม่จ๋ากำลังยุ่งกับโปรเจคใหม่ของปู่ปู๊

เลยทำให้ระยะหลังๆไม่ค่อยได้จับคอมเท่าไหร่

นานจนป้าแดง อาจูน อาท๊อปต้องโทรมาถามสารทุกข์สุขดิบ

ว่ายังโอเคกันอยู่รึป่าว หายเงียบไปเลย...แหะ แหะ ขอโทษนะจ๊ะทุกคนที่ไม่ได้ส่งข่าว

มันวุ่นไปซะหมด พอมีเวลาว่างบ้างก็เหนื่อยจนขี้เกียจออนไลน์ซะแล้ว

แต่วัน(คืน)นี้งานแม่จ๋าเริ่มซาลงแล้ว แม่เลยพอมีเวลามาเล่าเรื่องของออมสิน

อันที่จริงแม่มีเรื่องมากมายที่อยากจะบันทึกไว้ให้ออมสินอ่าน แต่เวลาไม่เอื้ออำนวย

เลยคิดว่าเอาเรื่องสำคัญๆมาบันทึกไว้ละกัน เรื่องไหนที่แม่จ๋าคิดว่าเล่าจากปากตัวเอง

แล้วมันได้อรรถรสมากกว่า ก็จะเล่าให้ออมสินฟังด้วยตัวเองดีกว่าเนอะ

แม่จ๋าอยากเล่าเรื่องของเล่นสุดโปรดของออมในวัยเด็กเก็บไว้ให้ออมอ่าน

เพราะไม่รู้โตขึ้นออมสินยังจะสนใจและรักมันอยู่รึป่าว

คนรอบๆตัวออมสิน จะรู้ดีว่าออมสินจะคลั่ง"รถไฟ" เอามั๊กๆ

ความชอบนี้อาจเริ่มจากบ้านเรามีสถานีรถไฟอยู่ไม่ไกลบ้านนัก

ออมสินมักจะเห็นรถไฟวิ่งผ่านอยู่บ่อยๆเวลาเราติดสัญญาณนิ๊งหน่อง

เค้าเรียกไม่รู้แต่ครัวเราเรียกนิ๊งหน่อง เพราะเสียงมันดัง นิ๊งหน่องๆๆๆ

เวลาเปิดสัญญาณรอรถไฟ เป็นเหตุให้ออมคลั่งแบบสุดๆ ยังงี้นี่แหละ

++++++

นานวันเข้า เริ่มพัฒนาการมาเป็นของเล่นเจ้าโทมัส

จะยกความดีความชอบหรือเป็นความผิดอาจูน คุมแม่น้องไททั่นดีน๊า ฮ่า ฮ่า

ที่เป็นคนจุดประกายให้แม่ได้เสียตังค์ซื้อเจ้าโทมัสมาจนทุกวันนี้เนี่ย

 เพราะอาจูนเป็นคนแนะนำให้รู้จักเจ้าโทมัส

เด็กบ้านนอกอย่างแม่มีรึจะรู้จักของเล่นแบบนี้

เริ่มต้นจากแนะนำให้ซื้อเสื้อผ้าที่เป็นแบรนด์ของโทมัส ออมสินชอบแบบสุดๆ

 อยากให้แม่ใส่แต่เสื้อตัวนั้น ใส่ซะจนเก่ากันไปข้างนึง

แม่จ๋าก็ได้ใจ เห่อๆๆ ขนซื้อมาซะสะใจเห็นว่าลูกชอบ ตรูก็บ้าช๊อปอยู่แล้วเข้าทางเลยหล่ะ

พอนานๆเข้าก็เริ่มเป็นเจ้าโทมัสและพร้องเพื่อน

ทะยอยๆเข้ามาอยู่ในบ้านจนเต็มไปซะหมด มีแบบที่แม่จ๋าควักตังค์ซื้อเอง

กะมีแบบป้าแดงขนซื้อมาจากญี่ปุ่น มาฝากหลานชายสุดที่รัก

แถมด้วยออฟชั่นเสริมของขวัญน่ารักๆของอาจูนที่ถูกใจหลานชายเป็นที่สู๊ดดด

โชคดีนะที่ตอนนั้นลุงไมค์ได้งานที่ญี่ปุ่น ของพวกนี้เลยง่ายต่อการซื้อหา

ทั้งๆที่made in thailand แท้ๆแต่ก็เป็นของเล่นที่อินเทรนตลอดสำหรับเด็กญี่ปุ่น

แม่ยังงงๆว่าแล้วจะให้ป้าแดงหิ้วมาทำไมหว๊า หาซื้อบ้านเราก็ได้ แถมถูกกว่าอีกต่างหาก

แต่ก็เนอะ ป้าแดงซื้อมาหล่ะดีแล้วเพราะเป็นตังค์ป้าแดง แต่ถ้าซื้อที่บ้านเราเป็นตังค์แม่

อย่างหลังนี่ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ ซื้อทีไรกลับมาเป๋าเหี่ยวทู๊กที

จ๊อบนี้ลุงไมค์ได้งานที่เดนมาร์ก ออมสิน(และแม่มัน อิอิ)เลยคิดหนัก

ว่าจะเอาของเล่นพวกนี้มาจากไหนหว๊า สงสัยงานนี้จะอดแน่ๆเลยตรู...ฮือๆๆ(T_T!!)

ว่าแล้วแม่จ๋าจะพาชมโฉมหน้าบรรดาเพื่อนๆของออมสิน

ที่เจ้าลูกชายทั้งรัก ทั้งหวง แต่ไม่เคยถนุถนอม เล่นแบบโหดๆไม่เคยห่วงว่าจะพังรึป่าว

ไม่สมกะที่เป็นของรักเอาซะเลย จนบางครั้งแม่ต้องตั้งกฏว่าเล่นแล้วต้องเก็บ ต้องรักษา

ถ้าไม่งั้นจะเอาไปทิ้ง และไม่มีการซื้อใหม่อีกเลย

แผนนี้ก็ใช้ได้บ้าง ไม่ได้บ้างแล้วแต่ช่วงอารมณ์ของเค้า

ดีหน่อยก็ทำตามเก็บซะเอี่ยมอ่อง ขี้เกียจขึ้นมาตรูก็ไม่สน ไม่เก็บซะอย่างใครจะทำไม

เอ๊า !!! เอากะมานดิ๊ ไม่ลูกคนนี้..........

ไปดูกันเลยดีกว่า (ไม่รู้จะบ่นไปทำไม งงๆๆตัวเองเหมือนกิน)

ตัวแรกคือTHAOMAS

JAME

TOBY

DIESEL

MURDOCH

FREDDIE

GORDON

HARVEY

 อันนี้ของแถมจ้า....N700

เจ้าตัวนี้มาเป็นสมาชิกใหม่ของบ้าน ชื่อ DENNIS คับป๋ม 

มีของเล่นอีกเยอะที่ออมสินเล่นแล้วทิ้งๆขว้างๆไม่สนใจ

ซื้อมาเล่นไม่ 10 นาที 20 นาที ออมสินก็เบื่อ ทิ้งไปเป็นหมาหัวเน่า

ปล่อยไปตามยถากรรมของมัน นิสัยอย่างนี้แม่ไม่ชอบเล่น

ต้องโทษย่า เพราะเป็นคนทำให้ออมสินนิสัยเสีย (โทษย่าซะงั้น T_T)

เพราะย่าชอบซื้อของเล่นมาให้ตลอด ย่าถือตัวว่าย่าขายของเล่นอยู่แล้ว

ต้นทุนไม่แพง ลูกคนอื่นเค้ายังซื้อเล่นกันได้ แล้วทำไมเราจะซื้อให้หลานตัวเองบ้างไม่ได้

(wordingประจำตัวย่าเวลาแม่จ๋าบ่นเรื่องของเล่นออมสิน ย่าจะพูดยังงี้ทู๊กที)

ก็เพราะย่าคิดยังงี้หน่ะซี้ ออมสินถึงได้เป็นยังงี้ ไปบ้านย่าทีไรของเล่นย่าหายไปเยอะเลย

วันๆนึงฮีแกะไม่ต่ำกว่า 5 กล่อง จะโสน๊าหน้าหรือจะเห็นใจย่าดีน๊อ !!!

(จะบาปใหมเนี่ยตรู....ว่าคุณแม่สามีซะขนาดนั้น กราบขอประทานอภัยนะค่ะย่า

ยังรักและเคารพเหมือนเดิมน๊า อิอิ)

ที่แม่จ๋ายอมซื้อของเล่นพวกนี้ ก็เพราะเห็นว่าออมสินชอบจริงๆ

ไม่ได้อยากได้หรือเห่อเล่นแค่ช่วงครั้งช่วงคราวเหมือนของเล่นอื่นๆ

และคิดว่าอนาคตออมสินอาจเก็บไว้เป็นของสะสม

หรือถ้าคิดไกลไปอีกหน่อยก็อาจเก็บไว้ลูกๆของออมสินเล่นอีกก็ยังได้

(ถ้ามันยังสามารถประคองชีวิตยู่ถึงตอนนั้นนะ....แต่แม่จ๋าว่าคงไม่)

เก็บเป็นคอลแลคชั่น มันคงจะน่ารักดีเหมือนกัน ถ้าแม่จ๋าไม่จนตายไปซะก่อน

ปั้มเงินไม่ทันคนนี้ใช้เลยอ่ะ ตัวแค่นี้วันๆนึงใช้เปลืองเหลื๊อเกิน(เน้นเสียงสูงด้วยนะ)

 หมดไปกะของจิปาถะ

ที่ไม่ค่อยมีประโยชน์หรือประเทืองปัญญาเท่าไหร่

แต่ก็เอาเถอะเนอะ ค่อยๆสอนไป

อนาคตคงจะดีขึ้นกว่านี้..............

แถมให้อีกรูปละกันเนอะ....ช่วงนี้ตากล้องคลั่งถ่ายรูปเอามั๊กๆ ตามใจกันหน่อย

+++++++++++++++++++++++++++++++